Atölye tipi üretim tarzının hakim olduğu bu sektör, emek yoğun özelliği dolayısıyla gelişmekte olan ülkelerde istihdamın artışı için önemli bir kaynaktır. Sektör girdileri nedeniyle deri, tekstil, metal, plastik gibi birçok iş kolu ile yakından ilgilidir. Ayakkabı üreten işletmeler üretim teknolojileri açısından üç grupta toplanmaktadır: tamamen makineleşmiş işletmeler (üretimin tamamı, bir fabrika sistemi içinde makine kullanılarak yapılmaktadır), yarı makineleşmiş işletmeler (makine kısmen el aletleri kullanılarak üretim yapılmaktadır), el aletleri ile üretim yapan işletmeler .

Devlet Planlama Teşkilatı Deri ve Deri Mamülleri Sanayi Özel htisas Komisyonu Raporu’na göre; ülkemizde üretilen ayakkabıların % 15’i tamamen makineleşmiş işletmeler, % 70’i yarı makineleşmiş işletmeler ve %15’i el aletleri ile üretim yapan işletmelerden oluşmaktadır.

Ülkemizin ihracat ve istihdam imkanları yüksek sektörlerinden biri olan ayakkabı sektörü, çoğunlukla
işgücüne dayalı küçük işletmelerden oluşmaktadır. Yakın tarihe kadar nesillerden birbirine aktarılan bir zanaat olarak sürdürülen ve 1950 yılından itibaren küçük sanayi görünümü kazanan sektörün, 1960’lı yıllarda küçük sanayi yapısı değişmeden devam etmiştir.

1970’li yıllarda sanayileşme sürecine giren sektör, 1980’li yıllarda oldukça ciddi sayılabilecek makine parkı yatırımlarına başlamıştır. 90’lı yıllarda atılım yapan sektör, bugün ülke ekonomisinde yarattığı katma değer açısından önemli bir paya sahiptir. Sektörün tahminen 400 bin kişiye istihdam sağladığı söylenmektedir. Ancak bu konuyla ilgili kesin kayıt bulunmamaktadır